دوستان عزيزم يه خورده طولانيه اما ارش خوندن داره .حيفم اومد نخونيدش

ما امروز

خانه هاي  بزرگتر اما خانواده كوچكتر ، دانش بيشتر اما زمان كمتر داريم

مدارك تحصيلي بالاتر اما درك عمومي پائين تر ، آگاهي بيشتر اما قدرت تشخيص كمتر داريم. متخصصان بيشتر اما مشكلات بيشتر ، داروهاي بيشتر اما سلامتي كمتر داريم.

بدون ملاحظه ايام را مي گذرانيم – خنده كم – رانندگي تند و ديوانه وار – عصبانيت بيشتر – شب زنده داري بيشتر – كمخوابي بيشتر داريم اما مطالعه كمتر داريم . تلويزيون بيشتري مي بينيم اما دعاي كمتري ميكنيم/

مايملكمان چند برابر اما ارزشهايمان كمتر شده . زياد صحبت مي كنيم اما زياد دروغ مي گوئيم .

زندگي ساختن را آموخته ايم اما زندگي كردن را نه .به زندگي سالهاي عمر را افزوده ايم و نه زندگي را به سالهاي عمرمان.

ساختمانهاي بلند اما همتهاي پست بيشتر داريم . بزرگراههاي پهن اما ديدگاهاي باريك بيشتر داريم. بيشتر خرج مي كنيم اما كمتر داريم . بيشتر مي خوريم اما كمتر لذت مي بريم .

فضاي بيرون را فتح كرده ايم اما درون را نه . اتم را شكافته ايم اما تعصب خود را نه.

بيشتر مي نويسيم اما كمتر ياد مي گيريم بيشتر برنامه مي ريزيم اما كمتر عمل مي كنيم . درآمد هاي بالاتر اما اصول اخلاقي پائينتر .كا مپيوترهاي بيشتر اما ارتباطات كمتر داريم . كميت بيشتر اما كيفيت كمتري داريم .اكنون زمان غذاهاي آماده اما دير هضم است . سودهاي كلان اما روابط سطحي است . درآمد بيشتر اما طلاق  بيشتر . منازل رويايي اما خانواده هاي از هم پاشيده ترداريم .

پس دوستان من بيائيد

ازامروز هيچ چيز را براي موقعيت خاص نگذاريد زيرا هر روز زندگي يك موقعيت خاص است . در جستجوي دانش باشيم . بيشتر بخوانيم . زمان بيشتري را با خانواده و دوستان بگذرانيم وبه آنها بگوئيم كه چقدر دوستشان داريم . واژه هاي يكي از اين روزها و روزي را از فرهنگ لغات خود حذف كنيم و يادمان بماند كه هر لحظه ، هر ساعت و هر روز از زندگيمان يك لحظه خاص است و  حتي مي تواند آخرين لحظه باشد .